old-and-young

Πολύ νέος για τον Πλαστικό Χειρουργό; Ίσως και όχι!

Η πλειοψηφία των παιδιών και εφήβων θεωρούνται πολύ νέοι για να υποβληθούν σε κάποια επέμβαση Πλαστικής Χειρουργικής. Και αυτό γιατί δεν κατέχουν ούτε τη φυσική/σωματική αλλά και ούτε και την ψυχική ωριμότητα για κάτι τέτοιο.

Ωστόσο υπάρχουν και εξαιρέσεις. Πέρα από το κριτήριο της νεαρής ηλικίας θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και άλλες παραμέτρους που θα μας βοηθήσουν να δούμε την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και να την προσεγγίσουμε πολύπλευρα.

Για παράδειγμα όταν ένα παιδί παρουσιάζει μια ανατομική δυσμορφία, που του προκαλεί ουσιαστικό πρόβλημα, τότε οφείλουμε να σκεφτούμε μία επίσκεψη στον Πλαστικό Χειρουργό. Και αυτό γιατί σ’ αυτή την περίπτωση μιλάμε για επανορθωτική και όχι για αισθητική χειρουργική.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη τη σωματική ανωριμότητα ενός παιδιού και δεν επιλέγουμε να επέμβουμε σε ανατομικές περιοχές που ακόμα αναπτύσσονται. Αυτό έχει λογική εξήγηση καθώς κατά την ανάπτυξη ενός παιδιού τα χαρακτηριστικά του αλλάζουν και πιθανώς αυτό που τώρα δεν φαίνεται τόσο αρμονικό αργότερα να είναι σε πλήρη αρμονία με τη γενική του εικόνα.

Για παράδειγμα, μια έφηβη, της οποίας το στήθος δεν έχει αναπτυχθεί αναλογικά με το υπόλοιπο σώμα, καλό είναι να περιμένει, μιας και δεν είναι απίθανο στο 18ο ή 19ο  έτος της ηλικίας της το στήθος της να μεγαλώσει και να είναι σε πλήρη αρμονία με το υπόλοιπο σώμα.

Κατά τον ίδιο τρόπο ένας έφηβος που παραπονείται για το μέγεθος της μύτης του πιθανώς, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η ανάπτυξή του, να ανακαλύψει πως δεν υφίσταται πλέον η ανάγκη για κάποια αισθητική παρέμβαση.

Τα αφεστώτα ώτα (πεταχτά αυτιά) όμως είναι η μόνη περίπτωση που συνιστάται να διορθώνονται σε προσχολική ηλικία. Τα αυτιά στα περισσότερα παιδιά σταματούν να αναπτύσσονται γύρω στην ηλικία των 4ων ετών και μπορούμε να πούμε πως είναι το πρώτο εξωτερικό χαρακτηριστικό που ωριμάζει.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό που ωριμάζει είναι η μύτη. Αυτό συμβαίνει κατά την εφηβεία. Γύρω στα 13 – 14 για τα κορίτσια και 16 – 17 για τα αγόρια. Μετά από αυτή την ηλικία μπορούμε να σκεφτούμε τη ρινοπλαστική ως επέμβαση που θα έλυνε τόσο αισθητικά όσο και λειτουργικά προβλήματα της αναπνοής.

Σ’ όλα τα παραπάνω καθοριστικό ρόλο παίζει η ψυχική ισορροπία του παιδιού. Ένα παιδί με προβληματική συμπεριφορά δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει τις ιατρικές οδηγίες και πιθανώς να του επιτείνουμε τις διαταραχές συμπεριφοράς.

Δεν πρέπει όμως να αγνοούμε και το γεγονός πως η ψυχική ισορροπία ενός παιδιού ή εφήβου διαταράσσεται από το ίδιο το πρόβλημα. Σκεφτείτε ένα παιδί με αφεστώτα ώτα ή ένα κορίτσι με υπερμεγέθες στήθος ή κάποιο παιδί απλά μ’ έναν ευμεγέθη σπίλο (ελιά) σε κάποιο εμφανές σημείο. Αυτά τα παιδιά, χωρίς να πάσχουν από κάτι, θα βιώσουν τουλάχιστον ενοχλητικά βλέμματα από τον περίγυρό τους.

Υπολογίζοντας λοιπόν όλες αυτές τις παραμέτρους ένας Πλαστικός Χειρουργός είναι σε θέση να εκτιμήσει την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και να δώσει λύσεις σ’ αυτές που είτε είναι αναγκαίες είτε χρήζουν αντιμετώπισης προς όφελος της ψυχικής υγείας του παιδιού.